Ιστορία του Oud

Το ούτι (oud, γνωστό και ως ud ή ut στα τουρκικά) είναι ένα δημοφιλές όργανο στις χώρες της Μέσης Ανατολής. Σε ορισμένες χώρες το αποκαλούν μάλιστα «βασιλιά των οργάνων». Έχει έναν εξαιρετικά αυθεντικό ήχο, που χαρίζει στο όργανο μια μυστικιστική διάσταση.

Τι είναι το ούτι;

Το ούτι είναι έγχορδο όργανο χωρίς τάστα, με συνήθως 11 χορδές σε 6 χορδοσειρές. Η απουσία τάστων είναι το πιο χαρακτηριστικό γνώρισμα που το ξεχωρίζει από το σύγχρονο λαούτο. Το ούτι παιζόταν με πένα. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί τόσο στην παραδοσιακή όσο και στη σύγχρονη μουσική. Υπάρχουν διαφορετικοί τύποι ουτιού από περιοχή σε περιοχή, ενώ διαφέρουν επίσης σε μέγεθος και υλικά, με το κύριο σώμα να παραμένει πάντοτε από κάποιο είδος ξύλου. Όλους αυτούς τους διαφορετικούς τύπους ουτιού μπορείτε να τους βρείτε σε πολύ καλή ποιότητα στην ιστοσελίδα της Sala Muzik.

Ίσως σας ενδιαφέρει: Πώς να μάθετε ούτι αποτελεσματικά;

Σε ποια περιοχή ανήκει το ούτι;

Το ούτι χρησιμοποιείται στη μουσική των χωρών της Μέσης Ανατολής, της Κεντρικής Ασίας και της Βόρειας Αφρικής. Αποτελεί απαραίτητο μουσικό όργανο, ιδιαίτερα σε χώρες όπως η Αίγυπτος, η Συρία, η Αρμενία και η Τουρκία. Ανάλογα με την περιοχή, το μέγεθος, ο ήχος, ακόμη και το σύστημα κουρδίσματος του ουτιού διαφέρουν. Στις περισσότερες από αυτές τις χώρες χρησιμοποιείται στην παραδοσιακή μουσική, εμφανίστηκε όμως και σε σύγχρονα μουσικά είδη, ακόμη και στην ποπ και στη ροκ.

Ποια είναι η ιστορία του ουτιού;

Το ούτι θεωρείται ένα από τα αρχαιότερα μουσικά όργανα στην ιστορία. Εμφανίζεται σε τοιχογραφίες στη Μεσοποταμία και σε αρχαιοαιγυπτιακούς τάφους του 16ου αιώνα π.Χ. Παρότι το σχήμα του ουτιού διαφέρει από εκείνο των παραστάσεων αυτών, οι εικόνες δείχνουν σχεδόν την ίδια κατασκευή με το περσικό μπαρμπάτ (barbat), που θεωρείται ο πλησιέστερος πρόγονος του ουτιού. Πήρε τη σημερινή του μορφή κατά την ισλαμική περίοδο και άρχισε να εξαπλώνεται σε όλες τις χώρες της Μέσης Ανατολής. Το ούτι, που βρέθηκε στο επίκεντρο του οθωμανικού παλατιού τον 15ο αιώνα, απέκτησε αναντικατάστατη αξία όταν τον 19ο αιώνα το κοινό άρχισε να το χρησιμοποιεί στην κλασική τουρκική μουσική.

Το ούτι έφτασε στην Ευρώπη μέσω της Ισπανίας. Τον 13ο αιώνα οι σταυροφόροι το έφεραν μαζί τους πίσω στην Ευρώπη και με τον καιρό εξελίχθηκε στο λαούτο. Γι' αυτό και το λαούτο πήρε το όνομά του από το ούτι («le ut» στα παλαιά γαλλικά), απέκτησε όμως και διαφορετικά χαρακτηριστικά από το ούτι, όπως τα τάστα.

Υπάρχει επίσης μια βιβλική ιστορία για την προέλευση και την εφεύρεση του ουτιού. Σύμφωνα με αυτήν, εφευρέτης του ήταν ο Λάμεχ, απόγονος έκτης γενιάς του Κάιν. Όπως λέει ο θρύλος, ο γιος του Λάμεχ πέθανε από αρρώστια. Ο Λάμεχ όμως αγαπούσε τόσο πολύ τον γιο του που δεν θέλησε να τον θάψει, γι' αυτό κρέμασε το σώμα του από ένα δέντρο. Με τον καιρό το αποσυντεθειμένο σώμα έγινε σκελετός. Ο Λάμεχ σκάλισε τότε ένα ούτι από το δέντρο στο οποίο κρεμόταν ο γιος του, δίνοντάς του σχήμα που θύμιζε τα λείψανά του, και έπαιζε αυτό το όργανο σκεπτόμενος τον αγαπημένο του γιο μέχρι την ημέρα που πέθανε.

Ίσως σας ενδιαφέρει: Οι 5 κορυφαίοι δεξιοτέχνες του ουτιού στον κόσμο