ما سازهایی را هم در اختیارتان می‌گذاریم که به‌آسانی نمی‌توانید به آن‌ها دسترسی پیدا کنید. اودو یکی از همین سازهای جالب است. در زبان ایگبو، «اودو» به معنای «ظرف» است. اودو سازی کوبه‌ای است که در موسیقی قوم ایگبو (ایبو) در جمهوری فدرال نیجریه به کار می‌رود. این ساز کوزه‌ای سفالی است با یک دهانه در بالا و دهانه‌ای دیگر در کنار، که با ضربهٔ دست نواخته می‌شود. این ساز خودصدا در اصل به دست زنان ایگبو و برای مراسم آیینی نواخته می‌شد. نوازندگان اودو با ضربه زدن به بخش‌های مختلف ساز می‌توانند صداهایی با زیر و بم‌های گوناگون و دینامیک‌های متفاوت پدید آورند. رنگ صدای آن که گاه‌به‌گاه از عمیق به کم‌رنگ تغییر می‌کند، می‌تواند شنوندگان را مسحور کند. اودوهایی که در فروشگاه ما فروخته می‌شوند، سازهای حرفه‌ای و دست‌ساز هستند. برای دیدن اودوهای فروشگاه ما، در سر زدن به ما در استانبول تردید نکنید؛ همچنین می‌توانید کاتالوگ ما را در وب‌سایت ببینید. به احتمال زیاد، اودوی مناسب خود را با بهترین قیمت در فروشگاه ما پیدا خواهید کرد.
ویژگی‌های اودو چیست
طبل اودو را زنان ایگبو در جنوب نیجریه ابداع کردند. این ساز به‌طور سنتی یکی از سازهای آیینی زنان است. معمولاً به شکل ظرفی گلدان‌مانند با گردنی باریک و از جنس سفال ساخته می‌شود. در نواختن آن، تکنیک اجرا تنوع زیادی دارد. اودو ویژگی‌های بسیاری دارد. طبل اودو چون از سفال ساخته شده، با ست درام سنتی فرق دارد؛ بنابراین روی دهانهٔ آن هیچ پوست یا غشایی وجود ندارد. طبل اودو با دست نواخته می‌شود.
نوازندگان اودو می‌توانند با ضربهٔ سریع روی دهانهٔ بزرگ، صدایی بم تولید کنند. با حرکاتی از این دست می‌توان لحن صدا را نیز تغییر داد. هنگام نواختن طبل اودو، نوازنده می‌تواند از هر دو دست و انگشتانش استفاده کند. اودو سازی است که نوازندگان سازهای کوبه‌ای به‌طور گسترده در اجراها و کنسرت‌هایشان از آن استفاده می‌کنند.
یکی از مهم‌ترین معیارهای نواختن طبل اودو، شیوهٔ ضربه زدن است. هرچه بخواهید صدای اودو بلندتر باشد، باید محکم‌تر ضربه بزنید. اما ضربه‌های آرام انگشت نیز به شما کمک می‌کنند صداهای بم پایه را تولید کنید. جدا از این، برای نواختن اودو به مهارت و چابکی بالای دست نیاز دارید. این توانایی برای استفادهٔ کامل از انگشتان و تولید صدای درست اهمیت زیادی دارد.