درام اودو سایز بزرگ ساخت DOYEK مدل UDL1

• سرامیکی 
• سایز بزرگ 
• کف تخت
• سازنده: DOYEK
• وزن: 3 کیلوگرم
• عرض: 36 سانتی‌متر
• قطر 30 سانتی‌متر
• همراه با کیف پددار و حلقهٔ مشکی (دایره)

در برخی قبایل آفریقایی، هند و همچنین ایران، از کوزه‌های سفالی به‌عنوان ساز کوبه‌ای استفاده می‌شود. کوزهٔ سفالی که تا حدی خودصدا (ایدیوفون) و تا حدی بادی (ایروفون) است، همان کوزه‌ای است که به‌طور سنتی برای حمل و نگهداری آب به کار می‌رفته، اما کارکرد ساز موسیقی را نیز داشته است. این ساز با وجود شکل ساده‌اش، توانایی چشمگیری در اجرای ریتم‌های گوناگون دارد.

کوزه (ایران)
در بلوچستان، دو کوزه را همراه با یک سینی فلزی می‌نوازند. این ترکیب که کهن‌ترین ساز خودصدا در بلوچستان است، با نام «کوزک و تال» شناخته می‌شود. کوزه هرگز به‌تنهایی نواخته نمی‌شود، بلکه همیشه با سینی همراه است. نوازنده می‌تواند با ریختن آب در این کوزه‌های سفالی، زیر و بمی صدا را تغییر دهد.

کوزهٔ کرمان دوکی‌شکل است و دسته ندارد. این کوزه‌ها در اندازه‌های کوچک و بزرگ برای همراهی آوازهای محلی ساخته می‌شوند. به دلیل ناهموار بودن کف کوزه، نوازنده از پایه‌های مخصوص استفاده می‌کند یا آن را با دست یا پا نگه می‌دارد.

از دیرباز، کوزهٔ سفال سفید در استان هرمزگان رایج بوده است. این کوزه که «جحله» نام دارد، کاملاً گرد و کروی است. برای نواختن جحله، یک کف دست به‌صورت عمودی بر دهانه ضربه می‌زند و دست دیگر بر بدنه. صدای دهانه بم و ضخیم است، در حالی که صدای بدنه نسبتاً خشک است. ترکیب این دو صدا شگفت‌انگیز است. جحله‌ها به‌صورت تکی یا گروهی نواخته می‌شوند، هرچند هر نوازنده هرگز در یک زمان بیش از یک جحله نمی‌نوازد. در جحله آب ریخته نمی‌شود، زیرا نیازی به تغییر زیر و بمی صدا نیست.