Średni bęben udu (kuzeh) DOYEK UDM2

• Ceramiczny
• Średni rozmiar
• Różne wysokości dźwięku korpusu i dłuższe wybrzmiewanie
• Twórca: DOYEK
• Waga: 2 kg
• Szerokość: 36,5 cm
• Średnica: 26 cm
• W zestawie wyściełana torba i czarna obręcz

W niektórych społecznościach Afryki, Indii i Iranu gliniane naczynia wykorzystuje się jako instrumenty perkusyjne. Gliniany dzban, częściowo idiofon i częściowo aerofon, tradycyjnie służył do przenoszenia i przechowywania wody, ale pełnił również funkcję muzyczną. Mimo prostej formy pozwala wykonywać wiele różnych rytmów.

Kuzeh (Iran)
W Beludżystanie na dwóch kuzehach gra się wraz z metalowym półmiskiem. Ten zestaw, jeden z najstarszych idiofonów regionu, nazywa się Kuzak i Tal. Kuzeh nie występuje tam samodzielnie, lecz zawsze z półmiskiem. Dodając wodę do glinianych naczyń, muzyk może zmieniać wysokość dźwięku.

Kuzeh z Kermanu ma wrzecionowaty kształt i nie posiada uchwytu. Powstaje w małych i dużych rozmiarach jako akompaniament pieśni ludowych. Ze względu na nierówne dno używa się specjalnych podpór albo przytrzymuje instrument rękami lub nogami.

W prowincji Hormozgan od dawna popularny jest biały gliniany dzban nazywany jahleh. Ma całkowicie okrągły, kulisty kształt. Jedna dłoń uderza pionowo w szyjkę, a druga w korpus. Szyjka daje głęboki dźwięk, natomiast korpus — bardziej suchy; ich połączenie tworzy wyjątkową barwę. Na jahleh gra się pojedynczo lub w grupie, przy czym każdy muzyk używa jednego naczynia. Nie dolewa się do niego wody, ponieważ nie ma potrzeby zmiany wysokości dźwięku.

Nigeria (udu)
W języku Igbo z południowo-wschodniej Nigerii słowo udu oznacza zarówno ceramikę, jak i pokój. Instrument ma w Nigerii różne nazwy zależne od regionu i obrzędu; często określa się go jako „abang mbre”, czyli naczynie do grania. Ceramika i inne przedmioty rytualne były postrzegane jako pośrednicy duchów, przodków i bóstw. Podczas ceremonii głębokie, przejmujące dźwięki udu uznawano za „głosy przodków”. Tradycyjnie udu i inne naczynia wyrabiały kobiety Igbo, wykorzystując glinę zbieraną w miejscach świętych. Współcześnie instrument rozbrzmiewa także w kościołach i podczas świeckich występów, a grają na nim zarówno kobiety, jak i mężczyźni.

Indie (ghatam)
W sanskrycie ghatam oznacza naczynie. Jest to jeden z najstarszych instrumentów perkusyjnych południowoindyjskiej muzyki karnatyckiej. Jego odpowiedniki w Radżastanie nazywa się madga i pani mataqa. Choć ma kształt zwykłego indyjskiego glinianego dzbana, powstaje specjalnie do gry.

Muzyk uderza zewnętrzną powierzchnię palcami, kciukami, dłońmi i nasadami dłoni. Instrument dobrze nadaje się również do szybkich figur rytmicznych.

Spokojne i mistyczne brzmienie glinianych instrumentów zwróciło uwagę cenionych perkusistów na całym świecie. W tradycyjnej muzyce irańskiej kuzeh coraz częściej pojawia się we współczesnych zespołach i nowych połączeniach stylistycznych.

W ostatnich latach irańscy rzemieślnicy, podobnie jak twórcy z innych krajów, rozwijają własne odmiany kuzehu. Celem jest popularyzacja tego wciąż mało znanego instrumentu poprzez tworzenie większej liczby naczyń o lepszych walorach muzycznych dla miłośników ceramiki, a zwłaszcza perkusistów.