Kudüm jest jednym z najważniejszych instrumentów perkusyjnych klasycznej muzyki tureckiej i wywodzi się z Anatolii. Wraz z neyem, rebabem i halile należy do podstawowych instrumentów muzyki mevlevickiej. Dawniej grano na nim głównie podczas ceremonii religijnych; odgrywał także ważną rolę w muzyce mehter. Jego historia jest silnie związana z kulturą Mevlevi: początkowo to właśnie Mevlevici używali go podczas obrzędów, a z czasem instrument rozwinął się i około XX wieku na stałe wszedł do tureckiej muzyki klasycznej. Obecnie kudüm jest szczególnie obecny w tureckiej muzyce klasycznej i sufickiej.
Kudüm składa się z dwóch ustawionych obok siebie korpusów w kształcie mis, różniących się wielkością i pokrytych skórą wielbłądzią lub kozią. Gra się na nich miękkimi albo średnio miękkimi drewnianymi pałeczkami nazywanymi zahme. Korpusy wykonuje się z kutnej miedzi lub drewna. Zwykle mają około 28–30 cm średnicy i około 16 cm wysokości, zwężają się ku dołowi i przypominają półkule. Różna wielkość obu mis pozwala uzyskać odmienne barwy dźwięku.
Pod korpusami umieszcza się puste cylindryczne podpory nazywane simit. Zapobiegają one zmianie barwy wskutek kontaktu instrumentu z podłożem, a jednocześnie nadają mu wygodne nachylenie ułatwiające grę. Metalowy korpus kudümu jest zazwyczaj obciągnięty skórą, co pomaga ograniczyć zbyt ostre, wysokie częstotliwości.