Instrument dotarł do wielu krajów, lecz najczęściej występuje w muzyce klasycznej Iranu, Azerbejdżanu, Armenii i Turcji. Jego budowa nieznacznie różni się w zależności od regionu. Spotyka się również nazwy kamanche, kamancheh, kemanche oraz kemancha. Instrument jest używany zarówno w muzyce ludowej, jak i klasycznej.
Łagodne, przyjemne dla ucha brzmienie sprawia, że kamancheh dobrze sprawdza się solo i w zespole. Muzyk opiera instrument na kolanie i podczas gry obraca go w stronę smyczka. Palce mogą być umieszczane między włosiem a drzewcem smyczka, aby uzyskać pożądany dźwięk.
Wpływ kamancheh nie ogranicza się do Bliskiego Wschodu. Przez lata instrument zainteresował wielu europejskich artystów, którzy podróżowali m.in. do Turcji, Iranu i Armenii, aby nauczyć się na nim grać. Międzynarodowe znaczenie tej tradycji potwierdza wpisanie sztuki budowy i gry na kamancheh na listę niematerialnego dziedzictwa kulturowego UNESCO.
