Wyjątkowe tureckie instrumenty dęte: ney, zurna, kaval i mey
Jednym z najcenniejszych skarbów kultury tureckiej jest jej muzyka. Instrumenty używane w tureckiej muzyce ludowej czerpią z bogactwa kultur Anatolii i mają własne, charakterystyczne brzmienie.
Turecki ney
Ney, jeden z najbardziej znanych tureckich instrumentów dętych, wykonuje się z trzciny. Ma siedem otworów: sześć z przodu i jeden z tyłu. Na pierwszym i ostatnim odcinku montuje się pierścienie ochronne z metalu. Zakres instrumentu zbliża się do trzech oktaw. Perskie słowo „nây” oznacza trzcinę; z czasem w języku tureckim przyjęła się forma „ney”. Instrument ma starożytną historię i zajmuje ważne miejsce w tureckiej muzyce religijnej. Muzyka grającego na neyu nazywa się neyzenem.
Zurna
Zurna, znana od setek lat, należy do najważniejszych instrumentów dętych Anatolii i wyróżnia się bardzo donośnym głosem. Często gra razem z davulem podczas wesel i świąt; dawniej towarzyszyła także wojskom i była ważnym instrumentem orkiestr mehter.
Zurnę wykonuje się zwykle ze śliwy, orzecha, wierzby lub morwy. Ma osiem otworów: siedem z przodu i jeden z tyłu. Jej długość wynosi około 30–56 cm, a historia może sięgać trzech tysięcy lat. Rozróżnia się trzy główne wielkości: kaba zurna, średnia zurna i cura (zil) zurna.
Kaval
Kaval należy do najstarszych instrumentów dętych ludzkości i jest znany od czasów cywilizacji tureckich Azji Środkowej. Występuje w odmianie z kanałem powietrznym oraz bezkanałowej. Nazwa pochodzi od słowa „kov”, oznaczającego pustą przestrzeń. Zakres wynosi około 2,5 oktawy. Instrument ma osiem otworów: siedem z przodu i jeden z tyłu.
Mey
Mey składa się z drewnianego korpusu i szerokiego stroika. Ma osiem otworów: siedem z przodu i jeden z tyłu. Jest szczególnie popularny we wschodniej Turcji i występuje w kilku rozmiarach. Korpus wykonuje się zwykle z grabu, śliwy lub orzecha. Ciemne, niezbyt głośne brzmienie sprawia, że mey dobrze nadaje się do pomieszczeń i kameralnych spotkań.
Klarnet G
Klarnet G, zwykle z mechaniką Alberta, stał się jednym z podstawowych instrumentów muzyki tureckiej. Jest szczególnie ceniony w partiach melodycznych i ornamentalnych, a także w muzyce wschodniej oraz arabskiej. Instrument wykonuje się zwykle z twardego drewna, najczęściej hebanu; spotyka się również modele z ebonitu lub metalu.
Nasza oferta obejmuje szeroki wybór w kategoriach: turecki ney, zurna, mey, kaval oraz klarnet G.
Każdy z tych instrumentów pełni inną rolę. Ney ma miękką, kojącą barwę i jest silnie związany z muzyką mevlevicką oraz klasyczną. Mey to krótki instrument stroikowy o ciemnym głosie, pochodzący ze wschodniej Turcji. Zurna ma bardzo jasne, donośne brzmienie i często towarzyszy davulowi w tańcach południowo-wschodniej Anatolii. Klarnet G brzmi o tercję małą niżej niż klarnet B, a kaval jest fletem krawędziowym tradycyjnie używanym przez pasterzy.
Wszystkie tureckie instrumenty dęte w naszym sklepie są wykonywane ręcznie przez doświadczonych mistrzów. Możesz obejrzeć je online lub odwiedzić nasz sklep w Stambule.
Wspólne cechy tureckich instrumentów dętych
Instrumenty dęte różnią się kształtem, materiałem i rozmiarem. Dźwięk powstaje w nich dzięki drganiom słupa powietrza lub stroika, a wysokość zmienia się przez zamykanie otworów palcami albo klapami. Rozwój mechaniki klapowej, znanej z fletów i saksofonów, umożliwił wygodne zamykanie odległych otworów i granie większych interwałów.
W części instrumentów źródłem drgań jest stroik. Może on być pojedynczy albo podwójny, zależnie od konstrukcji. Wszystkie instrumenty dęte mają pusty korpus, a po zadęciu drga znajdujący się w nim słup powietrza, tworząc dźwięk charakterystyczny dla danego materiału, kształtu i techniki gry.